"Pomoc de minimis" – co oznacza i jak ją liczyć?
Wiadomości | Finanse 2009-03-20 12:26:00
Artykuł archiwalny
Ten artykuł jest starszy niż 12 miesięcy.
Pomoc de minimis to wsparcie udzielone przedsiębiorcom, które nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.Obecnie zasady pomocy de minimis reguluje rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r, w sprawie stosowa art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.Urz.UE L 379 z dnia 28 grudnia 2006 r.)
Przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się do pomocy przyznawanej niektórym podmiotom m.in. działającym w sektorze rybołówstwa, węglowym czy też podmiotom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Przedsiębiorca , który korzysta z pomocy de minimis, musi pamiętać, aby nie przekroczyć w okresie trzech ostatnich lat limitu tej pomocy, tj. kwoty 200.000 euro. Dla przedsiębiorców działających w sektorze transportu drogowego limit ten wynosi 100.000 euro. Okres trzech lat określa się w sposób ciągły , tj. dla każdego przypadku nowej pomocy de minimis ponownie należy ustalić łączną kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu trzech lat od daty ostatnio udzielonej pomocy. Pomoc de minimis może być realizowana w różnych formach, np. w postaci umorzenia odsetek, rozłożenia na raty podatku i odroczenia terminu jego płatności , a także dotacji udzielanej osobie bezrobotnej na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Wartość każdej pomocy publicznej powinna być wyrażona w kwocie pieniężnej, po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty , jaką otrzymałby beneficjent pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczenia wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach – DZ.U. nr 194,poz. 1983 z późn. Zm.)
Określenie wartości wsparcia poprzez podanie kwoty pieniężnej jest możliwe w przypadku pomocy publicznej udzielonej w prostych i przejrzystych formach (np. jednorazowa dotacja). W przypadku natomiast bardziej złożonej formy pomocy (np. przyspieszona amortyzacja) wartość pomocy publicznej jest obliczana za pomocą odpowiedniego ekwiwalentu. Aby ułatwić te obliczenia kwoty przyznanej pomocy , które nie mają formy dotacji pieniężnej , powinny być przeliczane na tzw . ekwiwalent dotacji brutto (EDB)
Pomoc de minimis w postaci jednorazowej amortyzacji
Jednorazowa amortyzacja stanowi formę pomocy de minimis udzielanej w zakresie i na zasadach określonych w obowiązujących aktach prawnych (art. 22k ust.10 ustawy o Podatku dochodowych od osób fizycznych). Wartość pomocy de minimis w formie przyspieszonej amortyzacji odpowiada korzyściom z tytułu podwyższonego odpisu amortyzacyjnego stanowiącego koszt podatkowy, w porównaniu z wartością tego odpisu , jaki mógłby być dokonany przy zastosowaniu maksymalnej stawi amortyzacji , jaką można przyjąć na podstawie przepisów podatkowych, przy uwzględnieniu możliwych do zastosowania w danej sytuacji współczynników zwiększających.
Metoda ta polega na możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych dokonywanych jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych z grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych (niezależnie od liczby środków trwałych) w roku podatkowym nie może przekroczyć równowartości 50.000 euro. Planowana jest nowelizacja ustawy zakładająca podwyższenie limitu jednorazowej amortyzacji do wysokości 100.000 euro.
Pomoc z Funduszu Pracy
Na podstawie art. 46. Ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietna 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r.nr 69, poz. 415 z późn. zm.), ze środków Funduszu Pracy starosta może przyznać bezrobotnemu jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej , w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa, związane z podjęciem tej działalności , w wysokości określonej w umowie . Przyznane bezrobotnemu środki są pomocą de minimis (par.1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 stycznia 2009)
Zaświadczenie o pomocy de minimis
Podmiot udzielający pomocy zobowiązany jest do wydania zaświadczenia o pomocy de minimis. Zaświadczenie wydaje się w dniu udzielenia pomocy , z wyjątkiem pomocy automatycznej, tzn. pomocy w formie ulgi podatkowej udzielanje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji. W tym wypadku zaświadczenie wydaje się w terminie 2 miesięcy od udzielenia pomocy publicznej.
Przepisy w sprawach dotyczących pomocy publicznej nie mają bezpośredniego zastosowania w zakresie trybu wydawania zaświadczeń o udzielonej pomocy de minimis w przypadku jednorazowej amortyzacji. Pomoc ta jest liczona w dacie nabycia prawa do skorzystania z niej. Uwzględniając , iż jednorazowa amortyzacja nie stanowi ulgi podatkowej, o której mowa w art. 3 pkt 6 Ordynacji podatkowej, dniem udzielenia tej pomocy będzie dzień, w którym podatnik dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego.
Ze względu na konstrukcję pomocy de minimis w formie jednorazowej amortyzacji – ponieważ o skorzystaniu z tej formy decyduje samodzielnie podatnik, bez wymogu wydania decyzji przez właściwy urząd skarbowy – podatnik powinien samodzielnie analizować spełnienie warunków uzyskania tej pomocy.. Weryfikacji spełnia tych warunków dokonuje urząd skarbowy wydając zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis; dopiero wtedy pomoc publiczna staje się pomocą de minimis. W takim przypadku do wydania zaświadczenia o pomocy de minimis, w zakresie nieuregulowanym w przepisach ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej , mają odpowiednio zastosowanie przepisy art. 306a-206d Ordynacji podatkowej, regulujące procedurę wydawania zaświadczeń przez organy podatkowe.
Źródło: Gazeta Podatkowa
